ASPEKT MOTYWACYJNY

pobrane (2)

Jednakże w rze­czywistości płodne poznawczo analizy atrybucyjne (np. Jones, Davis, 1965; Kelley, 1967) odwoływały się do ważnych oddziaływań motywa­cyjnych. Jedynie zwrot w kierunku poznawczym, zgodnie z duchem tamtych czasów, odesłał je na miejsce drugorzędne traktując raczej jako tło niż jako figurę w czołowych analizach atrybucyjnych.Niemniej jednak w miarę upływu czasu zebrała się znaczna liczba badań dotyczących motywacyjnego aspektu atrybucji. Niestety, badań tych nie włączano w sposób systematyczny do analiz dotyczących informacyjnych (poznawczych) aspektów atrybucji. Naszym obecnym celem jest przeanalizowanie motywacyjnych badań nad atrybucją oraz zintegrowanie ich w obrębie kolejnych kategorii motywacyjnych naszej teorii epistemicznej.Przypomnijmy, że teoria epistemologii naiwnej wyróżnia trzy ogólne kategorie motywacyjne: potrzeby struktury niespecyficznej i specyficz­nej oraz wieloznaczności. Niżej uporządkowano wyniki dotyczące roli motywacji w procesie atrybucji wedle zaproponowanych kategorii potrzeb epistemicznych.Niespecyficzna potrzeba efektów struktury. Literatura dotycząca at­rybucji zawiera wiele odniesień do potrzeby ustrukturowania poznaw­czego środowiska jako ważnej siły motywacyjnej stanowiącej tło aktywności atrybucyjnej. W szczególności Kelley (1967, s. 193) akcentuje rolę motywacji jednostki „do poznawczego opanowania przyczynowej struktury otoczenia” jako głębokiego motywu atrybucji. Wedle niniejszej koncepcji, (niespecyficzna) potrzeba struktury jest dziedziną (albo sytuacją) raczej specyficzną niż ogólną. Innymi słowy, jednostka może silnie dążyć do uzyskania odpowiedzi na jedne pytania być równocześnie zadowolona z tego, że nie zna odpowiedzi na inne. Ostatnie badania nad aspektami motywacyjnymi atrybucji potwierdzają ten pogląd w kwestii potrzeby efektów struktury.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *