DOSTĘPNOŚĆ I PRZYSTĘPNOŚĆ

Odnosi się to do ogólnego repertuaru wiedzy społecznej danej jednostki, przechowywanej w pamięci trwałej. Pojemność chwilowa, momentalna, umożliwiająca generowanie hipotez w danej dziedzinie wiąże się z pojęciem przystępności (accessibility) (Bruner, 1978; Higgins, Rholes, Jones, 1977; Higgins, King, 1981; Higgins, Bargh, Lombardi, 1985). Pewien podzbiór ogólnie dostępnych pojęć może zostać uaktywniony przez kontekst i w danej chwili wyraźniej uwydatniać się w hipotezach jednostki.Druga kategoria mechanizmów hamujących (albo wyzwalających), oddziałujących na sekwencję epistemiczną, wiąże się z potrzebami epistemicznymi danej osoby. Proponujemy wyróżnienie trzech typów motywacji, które odgrywają pewną rolę w procesie epistemicznym. Są to odpowiednio potrzeba struktury specyficznej, potrzeba struktury niespecyficznej oraz potrzeba wieloznaczności. Potrzeba struktury niespecyficznej reprezentuje pragnienie uzys­kania definitywnej odpowiedzi w odniesieniu do pewnego problemu, jakiejkolwiek odpowiedzi, rozumianej jako przeciwieństwo chaosu i wieloznaczności. Wzmożona potrzeba struktury niespecyficznej może wyzwolić intensywną aktywność epistemiczną, gdy nie istnieje żadna wiedza początkowa, i zatrzymać tę aktywność po wysunięciu jakiejś sensownej hipotezy i potwierdzeniu jej przez istniejące dane. W tym przypadku powiada się, że potrzeba struktury niespecyficznej ułatwia „zamrożenie” epistemiczne (Kruglanski, Freund, 1983; Freund, Krug­lanski, Shpitzajzen, 1985).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *