OPORNOŚĆ WOBEC ANALIZY

02_gerrit_noordzij_kreska_teoria_pisma_wydawnictwo_d2d-nggid046570-ngg0dyn-0x0x100-00f0w010c010r110f110r010t010

Podobną analizę można zastosować do wspomnianego wcześniej przykładu „deszczu bez zmoknięcia” jednostka wierzy, że „jeśli ktoś stoi w deszczu, to na pewno zmoknie”. Innymi słowy, zmoknięcie (B) wynika ze stania w deszczu (A), a więc stanie w deszczu (A) bez zmoknięcia (nie-fi) pociąga za sobą sprzeczność logiczną typu B. Prawdopodobnie najbardziej oporny wobec naszej ponownej ana­lizy logicznej jest przykład z jedzeniem kurczaków, który reprezentuje dysonans wynikający z działania norm kulturowych. Można by dowodzić, że nie występuje to niezgodność logiczna: obserwator stwierdza, iż dana osoba nie przestrzega reguł savoir vivre’u, lecz nikt nie sformułował przesłanki, z której wynikałoby, że powinna ich przestrzegać, a zatem, gdzie występuje tu niezgodność logiczna? A jednak po zastanowieniu się należałoby przyjąć hipotezę, że osoba ta należy do gatunku ludzi przestrzegających reguł dobrego wy­chowania lub przynajmniej inni zaliczają ją do osób tego rodzaju. Ktoś, kto jest przekonany, że osoba ta jest chamem, nie byłby zaskoczony informacją potwierdzającą, że tak jest w istocie. Nie można więc oczekiwać, aby w przykładzie z jedzeniem kurczaków palcami pojawił się awersyjny sens dysonansu bez uprzedniego elementu sprzeczności logicznej: a mianowicie sprzeczności między przekonaniem podmiotu poznającego, że osoba obserwowana jest osobą dobrze wychowaną albo jest przez innych jako taka spostrzegana, a informacją „oblizywanie palców” z której wynikałoby, że tak nie jest.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *